پیدایش اولیه آبیاری قطره ای را می توان به ایرانیان نسبت داد. زیرا آبیاری کوزه ای از قرنها پیش در نواحی مرکزی ایران به خصوص اطراف یزد و کرمان وجود داشته است و این خود نوعی استفاده از قطرات آب می باشد که از کوزه تراوش نموده و در اختیار گیاه قرار می گیرد
آبیاری قطره ای در شکل پیشرفته اولین بار در دهه 3392 در گلخانه های انگلستان و در دهه 3322 در فلسطین اشغالی مورد استفاده قرار گرفت و اهمیت تجاری آن از سال های بعد از 3372 و به دنبال استفاده از لوله های پالستیکی ارزان قیمت مشخص تر گردید.
تقسیم بندی روش های آبیاری قطره ای تقسیم بندی های مختلفی در آبیاری قطره ای وجود دارد که عبارتند از:
1 آبیاری قطره ای دریپ :
در این روش آب توسط قطره چکان هایی که در اطراف گیاه قرار دارد به سطح خاک منتقل می شود. این قطره چکان ها معمولا روی لوله فرعی یا داخل لوله فرعی با فاصله مشخص قرار می گیرند. دبی اینگونه قطره چکان ها از 0 تا 30 لیتر در ساعت متغییر است.
2 آبیاری زیرزمینی با لوله های تراوا:
در این روش آب توسط لوله هایی که خاصیت تراوش دارد در کنار ریشه قرار می گیرد و توسط نیروی ماتریک خاک، آب از لوله به سمت خاک کشیده می شود. در واقع این روش همان آبیاری قطره ای با لوله های اسفنجی شکل است که بیشتر در کشورهای خارجی و در ورزشگاهها و یا هوا دهی استخرها استفاده می شود. این لوله ها در عمق حدود 92 سانتیمتر قرار می گیرند. در این زمینه، مطالعاتی در ایران انجام شده است که به دلیل ورود ریشه به درون لوله )که منجر به ترکیدگی لوله می شود( و همچنین پائین بودن کیفیت لوله های تولید شده در ایران، این تحقیقات با شکست مواجه شد.
3: آبیاری بابلر :
در این روش آب توسط بابلر یا پاشنده های کم فشار به صورت جریان آرام و پیوسته خارج می شود این روش برای آبیاری درختانی که فاصله آنها زیاد است مناسب می باشد. همچنین برای آبهای با امالح زیاد که خطر گرفتگی قطره چکان وجود دارد در صورت عدم وجود خطر شوری خاک یا کاهش محصول، استفاده از این روش توصیه می گردد. به منظور آبیاری درختانی مثل پسته ، انار، نخل، مرکبات، در جایی که آب دارای امالح باشد به جای قطره چکان از این روش استفاده می شود. در این روش عالوه بر صرفه جویی در مصرف آب مساله گرفتگی قطره چکانها نیز دیگر وجود ندارد.
4: آبیاری نواری (لوله سوراخ دار):
این روش برای گیاهان ردیفی(چغندر، سیب زمینی، گوجه فرنگی، ذرت، خیار، خربزه و غیره) و گلخانه ها مناسب می باشد و جزو جدیدترین تکنولوژیهای دنیا محسوب می شود و روز به روز بر پیشرفت این سیستمها افزوده می شود. قطره چکانها در این سیستم داخل لوله قرار دارد که به آن پالک آبیاری یا روزنه می گویند و امروزه بیشتر روی کاهش گرفتگی و دبی مناسب آنها کار می شود. راندمان آبیاری این روشها در صورت طراحی درست باالی 32 % می باشد.
5: آبیاری آبفشانی:
در این روش آب به صورت جت، مه و یا قطرات بسیار ریز از خروجی هایی که روی لوله نصب می شود خارج و در یک دایره کامل و یا قطعاتی از دایره پخش می شود. از این روش بیشتر برای آبیاری فضای سبز استفاده می شود و اخیراً هم برای آبیاری درختان، آب با دبی کم پای درختان ریخته می شود. میکرو جتهای (آبپاشهای) این سیستم می توانند در آبهایی با امالح زیاد بدون گرفتگی کار کنند.
